W TVP trwa huraganowy atak lewackiej propagandy oparty na kłamstwie mówiącym, że wolność aborcji jest sprawą kobiet. ………………………… W związku z oskarżeniami Kościoła o narzucanie swych prawd konfesyjnych innowiercom przypominamy, że Hipokrates z wyspy Kos, kapłan Asklepiosa, umieścił zakaz aborcji w klasycznej przysiędze lekarskiej, choć nie był wyznawcą religii opartej na Biblii.

Konfrontacja czasu postępu i czasu mądrości – dwa wiersze

lis 4, 2023

Życiorys

 

Byłem chłopcem cichym trochę sennym – i o dziwo –
inaczej niż moi rówieśnicy – rozmiłowani w przygodach –
na nic nie czekałem – nie wyglądałem przez okno

W szkole – pracowity raczej niż zdolny posłuszny bez problemów

Potem normalne życie w stopniu referenta
ranne wstawanie ulica tramwaj biuro znów tramwaj dom sen

Nie wiem naprawdę nie wiem skąd to zmęczenie niepokój udręka
zawsze i nawet teraz – kiedy mam prawo odpocząć

Wiem nie zaszedłem daleko – niczego nie dokonałem
zbierałem znaczki pocztowe zioła lecznicze nieźle grałem w szachy

Raz byłem za granicą – na wczasach – nad Morzem Czarnym
na zdjęciu słomkowy kapelusz twarz ogorzała – prawie szczęśliwy

Czytałem to co pod ręką: o socjalizmie naukowym
o lotach kosmicznych maszynach myślących
i to co lubiłem najbardziej: książki o życiu pszczół

Tak jak inni chciałem wiedzieć co stanie się ze mną po śmierci
czy dostanę nowe mieszkanie i czy życie ma sens

A nade wszystko jak odróżnić dobro od tego co złe
wiedzieć na pewno co białe a co całkiem czarne

Ktoś mi polecił dzieło klasyka – jak mówił –
zmieniło ono jego życie i życie milionów ludzi
Przeczytałem – nie zmieniłem się – wstyd wyznać –
zapomniałem doszczętnie jak nazywał się klasyk

Może nie żyłem – tylko trwałem – wrzucony bez mojej woli
W coś – nad czym trudno panować i nie sposób pojąć
Jak cień na ścianie
Więc nie było to życie
Życie całą gębą

Jak mogłem wytłumaczyć żonie a także innym
że wszystkie moje siły
wytężałem żeby nie zrobić głupstwa nie ulegać podszeptom
nie bratać się z silniejszym

To prawda – byłem wiecznie blady. Przeciętny. W szkole wojsku
biurze we własnym domu i na wieczorkach tanecznych.

Leżę teraz w szpitalu i umieram na starość.
Tu także ten sam niepokój udręka.
Gdybym się drugi raz urodził może byłbym lepszy.

Budzę się w nocy spocony. Patrzę w sufit. Cisza.
I znów – raz jeszcze – zmęczoną do szpiku kości ręką
odganiam złe duchy i przywołuję dobre.

Zbigniew Herbert, XXI wiek

 

 

Powrót na wieś

Wybrzeże ponad życie milsze mi! O morze!

Szczęśliwy, komu wolno powrócić nareszcie

Do własnej ziemi. Cudny, jasny dzień. Tu niegdyś

Pływałem sobie w morzu, rozpryskując fale,

Budząc najady. Z tamtej strony bije źródło.

A tu algi się kłębią przy brzegu, jak dawniej.

Bezpieczne dla miłości ucichłej schronienie.

Żyłem. I nigdy dola złośliwsza mi tego

Nie zabierze, co dała wcześniejsza godzina.

 

Petroniusz, I wiek.

(tłum. Zygmunt Kubiak)

gospodarz strony Andrzej Dobrowolski