Mikołaj Gomez Davila – Scholia strony 237

paź 9, 2026

Społeczeństwem arystokratycznym jest to, w którym pragnienie osobistej doskonałości jest duszą instytucji społecznych.

Demokratycznemu społeczeństwu wystarczy – w najlepszym razie – zabezpieczenie wspólnego życia.

Społeczeństwa arystokratyczne natomiast wznoszą na ludzkim podłożu pałac ceremonii i rytuałów, aby wyedukować człowieka.

Demokratyczne święta upamiętniają zwycięskie bunty. Arystokracja wolała pompę liturgiczną.

Święto Federacji zakończyło się dzielnicowymi potańcówkami. Cesarska etykieta znalazła przedłużenie w gallikańskim rycie mediolańskiej mszy.

Arystokracja broni wolności nie po to, aby zapewnić autonomię własnej woli, lecz po to, aby zagwarantować autonomię norm właściwych dla osobistej doskonałości każdej jednostki.

Historyk, który lekceważy „malowniczą powierzchowność dziejów” , usiłując stać się różdżkarzem „głębokich prądów historycznych” , zapomina, że dzieje są tym, co przydarza się człowiekowi z krwi i kości w jakimś czasie i w jakimś miejscu.

W gospodarce mieszczańskiej ludzie są środkami do zdobywania dóbr.

W gospodarce feudalnej dobra są środkami do zdobywania ludzi.

Człowiek musi udawać cywilizowanego, aby móc nim być.

Jego zdolność do hipokryzji jest miarą cywilizacyjnego potencjału narodu.

Nie ufam żadnej idei, która moim współczesnym nie wydaje się przestarzała albo groteskowa.

Kult ludzkości celebruje się, składając ofiary z ludzi.

Mikołaj Gomez Davila

Zawartość strony 237 z 1054 stron książki „Scholia”

Giorgio de Chirico, Piazza Italia

gospodarz strony Andrzej Dobrowolski