Scholia na mroźny wieczór

 Reakcjonista pragnie przekonać większość, a demokrata – przekupić ją obietnicą cudzych dóbr.

 

 

 

 Lud znosi, że go grabią, pod warunkiem, że mu schlebiają.

 

 

 

 „Sztuka dla sztuki” dla jednego pokolenia oznaczało niezależność sztuki, a dla innego pokolenia – niezależność artysty.

 Pierwsze broniło trafnej tezy estetycznej, drugie głosiło błędną tezę etyczną.

 

 

 

 Partie liberalne nigdy nie rozumieją, że przeciwieństwem despotyzmu jest autorytet, a nie niedorzeczność.

 

 

 

 Konające społeczeństwa walczą z historią za pomocą praw – jak rozbitkowie z falami za pomocą krzyków.

 Krótkotrwały zamęt.

 

 

 

 Głupiec nie godzi się z istnieniem tego, co nie do rozwiązania. Fałszywy problem albo problem możliwy do rozwiązania jutro – to dylemat głupca.

 

 

 

dla przeświadczonych o nieuniknionym zwycięstwie ideologii LGBT

 Determinizm historyczny jest tylko objawem otępienia, w jakie popada wyobraźnia historyka.

 

 

 

 Dzisiaj bogacz przeżywa swe bogactwo z łapczywością wzbogaconego biedaka, a biedak swe ubóstwo z niezadowoleniem zrujnowanego bogacza.

Bogactwo utraciło swoje cnoty, a bieda swoje.

 

 

 Przesąd, że nie ma się przesądów, jest najbardziej rozpowszechnionym z przesądów.

 

 

 

 Szkolnictwo podstawowe zniszczyło kulturę ludową, a edukacja uniwersytecka niszczy kulturę.

 

 

 

 

dla cierpliwych wobec ideologii LGBT w Kościele

 We współczesnym społeczeństwie cierpliwość biedaka nie jest cnotą: jest tchórzostwem.

 

 

Mikołaj Gomez Davila, Scholia