ODYSEJA

 Dzięki funkcji automatycznego tłumaczenia napisów dostępnej w „ustawieniach przeglądarki” polscy amatorzy filmowej Odysei emitowanej w TVP na początku lat siedemdziesiątych mogą ją teraz obejrzeć w Internecie. Zamieszczono ją w wersji francuskiego dubbingu, który zastąpił oryginalne brzmienie włoskie.

 Ta wersja Odysei powstała jako ośmioodcinkowy serial i trwa łącznie sześć godzin. W sam raz na czterodniowe Święta Bożego Narodzenia. Do oglądania rodzinnego komputer można podłączyć do dużego telewizora.

 Kultura grecka przygotowała grunt do przyjęcia chrześcijaństwa odrzuconego przez żydów dzięki swej „nienacjonalistycznej” uniwersalności i głębokiej re;oigijności – politeistycznej, starszej od objawienia pierwszego prawa dekalogu. Właśnie w tej ekranizacji homeryckiej opowieści Franco Rossi wyeksponował religijną głębię greckiego przeżywania życia, zamiast po hollywoodzku zamieniać jej wizję w historię męskich walk i erotycznych podbojów z przeinaczonymi humano-laickimi tłumaczeniami jej przesłania.

 Ten film ma cudowną neolityczną scenografię: kamienne dworzyszcza megaronów, prastare kamienne chaty, łodzie o kształtach znanych z przedstawień na ocalałych greckich naczyniach, dobrane starannie kostiumy, jubilerskie cudeńka stylu sprzed trzech tysięcy lat – to także uderzająca różnica z tandetą nieprzemyślanych produkcji obliczonych na gust mas.

 Pięciu autorów scenariusza, zapewne świetnych antropologów, zadbało o wyłożenie istoty wydarzeń Odysei przez zapis obrzędów, lekcji wiary i modlitw, gry bohaterów z przeznaczeniem i z konsekwencjami swych czynów, bajkowe objawienia jakie przygotowały wyobraźnię słuchaczy na prawdziwe przyjście Boga.

Andrzej Dobrowolski

.

.

.