Miasto należy do państwa.

 Miasto nie jest własnością mieszkańców, co znaczy, że nie mogą oni zrobić z Miastem dowolnie tego, co chcą. Jeśli chodzi o podległość przypomina pod tym względem hotel czy gospodę, która należy do właściciela liczącego się – ma się rozumieć – z opiniami mieszkańców zakwaterowanych w nim na 5 dni, 500 dni czy – rodzinnie – na 500 lat, ale nie pozwala im na wszystko. Zmiany w jadłospisie? Tak. Odsprzedanie parkingu? Nie.

 W żadnym hotelu gość zakwaterowany w piątek nie ma prawa głosować za sprzedażą połowy hotelu w sobotę i natychmiastowym wydaniem bankietu za pozyskane pieniądze, poczem wyprowadzić się w niedzielę przed sprzątaniem.

 Miasto Garwolin założył Książę Janusz I. Na jego gruntach leżały ulice, rynki, miejskie pastwisko, miejski las, rzeka, most, magistrat, wały obronne grodziska. Mieszkańcy mieli gospodarstwa z warsztatami i z rolą. Nie mogli na nich budować bez zgody Księcia czegoś przekraczającego ramy przypisane mieszkańcom, np. własnego rynku, na którym organizowaliby własne jarmarki. Nie mogli funduszy miejskich przekierować z budowy mostu na karnawał. Nie mogli – nie mieli tu nic do gadania.

 Dobra strona feudalizmu polegała na tym, że państwo miało twarz, a konkretnie twarz Księcia. Można z nim było rozmawiać jak z obliczalnym gospodarzem.

 Dziś państwo nie jest określonym gospodarzem, rozmywa się w widmową wspólnotę. A jednak gdzieś jest ktoś, kto ma twarz, imię i nazwisko, i podejmuje decyzje, bo inaczej wszystko by się rozpadło – żadna umowa społeczna w chmarze ludzi nie istnieje, siła musi jednoczyć i koordynować duże przedsięwzięcia. Niech ten ktoś postępuje po właścicielsku, a nie demagogicznie.

 A na zakończenie coś miłego: nieoficjalnie dowiedziałem się, że pomysły na pozyskanie pieniędzy dla Garwolina w ramach funduszy „odbudowy po epidemii” są rozsądne: dotyczą odwodnienia i udrożnienia Miasta. Tego naprawdę prywatna inicjatywa nie może zrobić, w przeciwieństwie do hali tenisowej czy jadłodajni. Więc tu działanie Miasta jest uzasadnione i tu należałoby kierować strumień politycznej aktywności.

 AD

.